فضل الله روزبهان خنجى اصفهانى

111

تاريخ عالم آراى امينى ( فارسى )

فساد را در بدن ملك تسكين دهد ، و هر لامعه از سنان رمح آتش انگيزش نايره‌اى كه در نيستان رماح اعدا طعام آتش قهر و انتقام نهد . شعر كان محد قنا « 1 » الاعداء مقصبة « 2 » * و بارق السّيف فيها موقد « 3 » الضّرم بلمعة « 4 » من سنان الرّمح اعلمهم * بالفتح مثل لظى « 5 » نار على علم هر نهضت باد پاى عزيمتش به حكم : الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ [ 25 / 48 ] ، مبشّر رحمت نصرت الهى « 6 » و هر لمعه از صارم صريمتش به حكم : شعر « 7 » هذا مخايل برق خلفه مطر * سحّ و وري « 8 » زناد خلفه لهب منوّر و منضّر بقاع و رباع پادشاهى . با وجود چنين مكنت و اقتدار و شوكت و اختيار همگى بر صحيفهء گفتار و كردار رقم رَبُّكَ يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ يَخْتارُ [ 28 / 68 ] نگاشته و در فضاى مضمار رضا رايت وَ ما تَشاؤُنَ « 9 » إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ [ 81 / 29 ] بر افراشته . طراوت ( 59 - ر ) رياض اقبال از نو گل وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ « 10 » [ 26 / 217 ] مىداند ، و قدود آمال را همواره لبس لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ [ 3 / 128 ] مىپوشاند . بيت غلام همّت آن شاه عالم افروزم * كه در مقام شهى ، طرز بندگى داند لا جرم يد احسان منّان بر طبق : مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ [ 65 / 3 ] ، حسنهء ملك موروثى را در دامن امانى كمربندان آستانش نهاد ، و چرخ پلنگ رنگ را كه روباه بيشهء

--> ( 1 ) . F : مجلاقنا ( 2 ) . F : مقصية ( 3 ) . F : موقدم ؛ P : موته ؛ با توجه به نسخهء ( 4 ) . F : بلعمة ( 5 ) . F : لفظى ( 6 ) . PK : الاهى ( 7 ) . P : بيت ( 8 ) . P : ورمن ( 9 ) . PF : يشاء + ان ؛ با توجّه به قرآن مجيد تصحيح شد ( 10 ) . PF : العزيز الحميد ، با توجه به قرآن مجيد و نسخهء K تصحيح شد